Elke dag lopen een kind en haar moeder voorbij een vrouw die met haar baby op de grond zit. Wat doen ze daar? De vragen tuimelen door het hoofd van het kind, dat niet weet hoe ze moet reageren op die armoede. Wanneer ze ziet hoe verdrietig haar dochter is, vindt de moeder de woorden om haar te troosten en geeft ze haar het nodige duwtje om naar hen toe te gaan: 'We kunnen niet alles dragen. Een glimlach, een blik, een gebaar, ook al is het nog zo klein, het is al iets.'
Boek in het Frans. ★
